Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/12307 K.2013/11422

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı Dilek Seyahat Otobüs İşletmeleri İnşaat Petrol Ürn. San. Tic. Ltd. Şti ve diğerleri aleyhine 30/04/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı Dilek Seyahat Otobüs İşletmeleri İnşaat Petrol Ürn. San. Tic. Ltd. Şti tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Asıl dava trafik kazasında desteğin ölümünden kaynaklananan manevi tazminat istemine, birleşen dava ise trafik kazasında desteğin ölümünden kaynaklananan maddi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise tümden kabulüne karar verilmiş; karar, davacılar ile davalı Dilek Seyahat Otobüs İşletmeleri İnşaat Petrol Ürn. San. Tic. Ltd. Şti tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, haksız eylemden kaynaklanmaktadır. Kural olarak, haksız eylemde bulunan eylem tarihinde temerrüde düşmüş sayılır ve faize de-istek bulunduğu takdirde-bu tarihten itibaren hükmedilir. Davacı birleşen dava dilekçesinde destek zararına dava tarihinden faiz isteminde bulunmuş, ıslah dilekçesinde ise ıslah edilen kısım için olay tarihinden faiz isteminde bulunmuş olmasına göre; ıslah ile arttırılan kısma ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi doğru değildir.

Yerel mahkemece, açıklanan bu nedenlere aykırı olarak; ıslah edilen destek tazminatına ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.