Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/14178 K.2013/12427

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/10/2009 gününde verilen dilekçe ile özel kanuna dayalı alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, özel kanundan kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 3816 sayılı kanunda belirlenen usul ve esaslara göre kendisine yeşil kart verilen davalının, sonradan yapılan araştırmada, kendisi ve eşi adına araç ve vergi kaydı bulunduğu anlaşıldığından yeşil kartlarının iptal edildiğini, davalı ve aile bireyleri için yeşil karta istinaden yapılan sağlık harcamaları tutarı olan 14.275,57 TL' nin, 3816 sayılı yasanın 10.madde gereğince iki katı olan 28.551,14-TL' nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, yeşil kartının olduğu dönemlerde vergiye tabi bir işi olmadığını, taşımacılıkla bir gelir elde etmediğini, eşi adına kayıtlı yarı römork bulunduğunu, römorkun piyasa değerinin 900 TL olduğunu, menenjit hastası maluliyet raporu bulunan oğlu olduğunu, yeşil kart harcamalarında görülen tedavi masraflarının bu çocuğun tedavisinde kullanılan ilaç ve tedavi masrafları olduğunu, muhtarlık ilmuhaberi ile fakir olduğunun tespit edildiğini, yeşil kart başvurusundaki evraklarda bir sahteciliğinin olmadığını, yapılan araştırmalarda üzerine kayıtlı menkul ve gayrimenkul bulunmadığını, bu nedenlerle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; hükme esas alınan 04.04.2011 tarihli bilirkişi raporunda; dava konusu alacağın tahsilinin gerektiği yönünde ve davalının fakru zaruret içinde bulunması nedeniyle tahsil edilmeyebileceği yönünde, alternatifli iki ayrı görüş bildirildiği, raporda davalının, 3816 sayılı kanunda belirlenen gelir sınırını aşıp aşmadığı hususundaki belirlemenin kanunda belirtilen yönteme uygun biçimde yapılmadığı görülmüştür.

Davalı hakkındaki sosyal ve ekonomik durum araştırmasında, dava konusu harcamaların yapıldığı dönemde davalının aylık 250 TL geliri olduğunun ve eşinin ev hanımı olduğunun tespit edildiği, anılan dönemde davalı ve eşi adına vergi ve araç kaydının bulunduğu tespit edilmiş ise de, bu dönemde beyan edilen matrah ile sosyal ve ekonomik durum araştırması, adlarına kayıtlı araçların durumu ve davalının bakmakla yükümlü olduğu fert sayısı göz önüne alındığında, aylık gelirin 3816 sayılı kanunun 2. ve 4. maddelerinde belirtilen miktarın üzerinde olmadığı anlaşılmıştır.

Şu halde; davalının geliri, 3816 sayılı yasada belirlenen kıstaslara göre, kişi başına düşen miktarı aşmadığından, dava reddedilmelidir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.