Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/15354 K.2013/12689

Davacı ... (kendi adına asaleten ....'a velayeten) vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ...... A.Ş. vd. aleyhine 05/08/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeni ile ölümden dolayı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/07/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 18/06/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asil ... ve vekili Avukat ..... ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat .... geldiler. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle ölümden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalıların maliki ve sürücüsü oldukları aracın murislerine çarparak ölümüne neden olmasından dolayı uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalı ..., kazanın oluşumunda kusuru olmadığını, davacılar desteğinin yola aniden girdiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporları uyarınca, davacılar murisinin kazanın meydana gelişinde %25 kusuru olduğu benimsenmiş, buna göre hesaplanan tazminattan bölüşük kusur indirimi yapılarak takdir edilen manevi tazminat tutarları ile birlikte davacılara ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerden, dava konusu trafik kazasının davacılar murisinin yaya olarak seyir halinde iken kendisine bir köpeğin saldırması sonucu köpekten kurtulmak için yola girmesi ile davalı sürücünün kendisine çarpması sonucu meydana geldiği anlaşılmaktadır. Bilirkişiler, köpeğin saldırgan davranışının kazanın meydana gelişinde

birinci derecede etkisi olduğunu bildirmişler, kusur dağılımında köpeğin desteğe saldırmasına %50, desteğin ani ve kontrolsüz hareket ile taşıt trafiğine ayrılmış yol bölümüne girmiş olmasına %25, davalı sürücüye yayanın köpek saldırısına maruz kalıp yola doğru hamle yaptığını gördüğü anda etkili fren tedbiri almamak ve ses cihazı ile uyarmamak nedeni ile %25 kusur vermişlerdir.

Borçlar Kanunu’nun 43. maddesi gereğince yargıç, tazminatın biçimini ve tutarını belirlerken, kusur yanında durumun özelliklerini de göz önünde tutmak zorundadır.

Dava konusu kazanın meydana gelişinde davalı sürücünün %25 kusuru olup, ikinci derecede kusurlu olmasına rağmen, sahipli olup olmadığı belli olmayan köpeğin saldırgan davranışına verilen %50 kusur ile birlikte kendi kusuru toplamına karşılık gelen tazminat tutarının tümünden sorumlu tutulması doğru olmayıp, köpeğin saldırgan davranışına verilen asli kusur nedeni ile durumun özellikleri gözetilerek BK 43. maddesi uyarınca bir indirim yapılması gereklidir.

Şu durumda, mahkemece, hüküm altına alınan tazminat tutarları üzerinden olayın meydana gelişindeki özellikler gözetilerek BK 43. maddesi uyarınca uygun bir indirim yapılarak karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.