Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/15727 K.2013/11799

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat... tarafından, davalı ... aleyhine 30/10/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeni ile ölümden dolayı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/12/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 18/06/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asil ... geldi, karşı taraftan davacılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, trafik kazası nedeni ile ölümden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalı sürücünün tam kusuru ile neden olduğu tek taraflı trafik kazasında araçta bulunan murislerinin yaşamını yitirdiğini beyanla uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, kazanın hava ve yol şartlarının olumsuz etkisinden kaynaklandığını, davacılar murisini hatır için taşıdığını savunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı sürücünün tam kusuru ile neden olduğu trafik kazasında davacılar murisinin yaşamını yitirmesinden dolayı, destekten yoksun kalma nedeni ile hesaplanan maddi zararlar ile birlikte manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Davacılar murisi, davalının sürücüsü olduğu araca ücret karşılığı binmiş bir yolcu olmayıp sırf hatır için taşınmıştır. Hatır taşımacılığında yalnızca yolcunun yararının bulunduğu ve taşıyanın karşılıksız olarak onu taşıdığı gözetilerek Borçlar Kanunu’nun 43. maddesi gereğince zararın bir bölümünün tazminat alacaklısının üzerinde bırakılması gerekir.

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, belirlenen maddi tazminat tutarından olayda varlığı kabul edilen hatır taşıması nedeniyle Borçlar Kanunu'nun 43. maddesi uyarınca uygun tutarlarda indirim yapılması, manevi tazminat tutarından da matematiksel olmamak üzere bir indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.