Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/17181 K.2013/19525

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... aleyhine 25/08/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının ve davalılardan ...'ın temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan ...'ın temyiz itirazlarına gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı,...Gazetesi'nin 17/08/2011 tarihli nüshasında ...in bu resimlerden başka internette servis yapılan video görüntüleri şaşkınlık yarattı” başlıklı haber ve içeriğinin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu belirterek davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını talep etmiştir. Davalılar ise; davanın reddini savunmuşlardır. Yerel mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davaya konu haberin yayınlandığı gazete künyesi incelendiğinde davalılardan ...'ın Genel Yayın Yönetmeni olduğu anlaşılmaktadır. 5187 sayılı Basın Kanunu 13. maddesinde basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddi ve manevi zararlardan dolayı açılacak tazminat davalarında hukuki sorumluluk düzenlenilmiş olup "....eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi" sorumlular arasında sayılmıştır. Davalı ... Genel Yayın Yönetmeni olduğundan, hakkında açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması doğru olmayıp, kararın bozulması gerekmiştir.