KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2012/17233 E., 2013/15388 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Eylül 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma
Davacılar ....vekili Avukat ... tarafından, davalı .... aleyhine 21/11/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının ....yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalının davacılardan ...'na yönelik temyizine gelince; dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilşkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar, yerel olarak yayımlanan Yön isimli gazetenin Ağustos 2011 sayısında .... 3-5 Ağustos 2011 tarihinli toplantılarıyla ilgili olarak verilen haberde kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu iddiasıyla manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.
Mahkemece, dava konusu haberin davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dava konusu haber incelendiğinde;....yaptığı konuşmanın, davacılardan ...'nun daha önce yapmış olduğu bir seçim konuşmasına benzetildiği anlaşılmaktadır. Haberde, davacılardan ...'na yönelik bir ifade yer almamaktadır. Şu durumda ...'nun kişilik haklarına saldırı olarak kabul edilebilecek bir durum söz konusu değildir. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacılardan ... yönünden istemin tümden reddi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2012/17233, K. 2013/15388, 30 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama