Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/17325 K.2013/16076

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/09/2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı şirket temsilcisi ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Öteki temyiz itirazına gelince;

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, mülkiyetindeki taşınmaza davalı şirket tarafından taş ve toprak dökmek sureti ile zarar verildiğini, zarar miktarını tespit ettirerek ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/2952 esas sayılı takip dosyası ile 23.219,00 TL asıl alacak üzerinden ilamsız takip yaptıklarını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, haksız itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; yapılan keşif sonucu aldırılan bilirkişi raporları doğrultusunda zarar miktarının 18.225,70 TL olduğu tespit edilerek, bu miktar üzerinden davalının itirazının iptaline karar verilmesine rağmen, davanın tam kabulü şeklinde hüküm kurularak tüm yargılama giderleri davalı üzerinde bırakılmıştır.

Yargılama giderleri haklılık durumuna göre taraflar arasında paylaştırılır. Davanın kısmen reddine karar verildiğinden haklılık durumuna göre yargılama giderlerinin bir kısmının davacı üzerinde bırakılması gerekirken, tüm yargılama giderlerinin davalıya yüklenmesi usul ve yasaya uygun bulunmadığından kararın bozulması gerekirse de; belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 438. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.