Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/18263 K.2013/2131

Davacı ... . vekili Avukat .... tarafından, davalı .... vdl. aleyhine 27/04/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalılardan ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan ...ve ...'in tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava maddi hasarlı trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.Mahkemece davacıların maddi tazminat istemlerinin kabulüne, manevi tazminat istemlerinin ise reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalılardan... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıların maddi tazminat istemleri kendi araçlarında meydana gelen hasar bedeline ilişkin olup, davacıların her birinin davalılara karşı ayrı ayrı dava açmaları mümkündür. Davacılar lehine hükmedilen tazminat miktarları da farklı olduğundan davacılar yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12. maddesi uyarınca, Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulu'nun 30/06/2011 tarih ve 2011/321 YD. Sayılı kararı da gözetilerek, ayrı avukatlık ücretinin hüküm altına alınması gerekirken; davacılar lehine tek avukatlık ücretine hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir. Ne var ki; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.