KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2012/298 E., 2013/1843 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Davacı ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 08/10/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalılar temyiz etmişlerdir.
a)Dava haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkin olup kısmen kabul kısmen reddedilmiştir. Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerine göre yürürlükteki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/1 ve 2. maddelerine göre, davalı taraf yararına davacı tarafa hükmolunacak vekalet ücretini geçmeyecek biçimde nisbi vekalet ücreti tayini gerekirken yerel mahkemece tek bir davalıya maktu vekalet ücreti tayini doğru değilse de anılan yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK 438. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
b)Dava kısmen kabul kısmen reddolunduğuna göre yargılama giderleri davanın kabul ve reddedilen kısımlarına göre taraflar arasında paylaştırılmak gerekirken tüm yargılama giderlerinin davalı taraf üzerinde bırakılması hatalı ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK. 438. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2012/298, K. 2013/1843, 7 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama