Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/4408 K.2012/7603

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/12/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/01/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Yanlar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak: "1-Davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ...

Partisi için 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, "davacıların fazla taleplerinin reddine" karar verilmişken daha sonra yazılan gerekçeli kararda: "1-Davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ...

Partisi için 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsili ile (... hakkında verilen karar kesinleştiğinden kesinleşen davacılar için ayrı ayrı 3.000,00 TL miktar yönünden ...'la müştereken ve müteselsilen sorumlu olmak ve tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla) davacılara verilmesine, davacıların fazla taleplerinin reddine" öngörülmüş ve böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. Öyleyse karar belirtilen nedenle bozulmalıdır.