Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/5652 K.2013/4730

Davacı ... Kara vd. vekili Avukat ... ve ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 24/09/2010 ve 11/07/2011 gününde verilen dilekçeler ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

a)Asıl ve birleşen dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından asıl davada, maddi tazminat istemi için, dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi talep edilmiş, ancak Mahkemece, tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir. HMK’nın 26. (HUMK’un 74.) maddesi uyarınca hâkim, tarafların talep ve sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacının talebini aşar şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Ne var ki; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararının HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

b)492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca; Genel Bütçeye dâhil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan müstesnadır. Açıklanan nedenle davalı ...’nın asıl ve birleşen davada harçtan sorumlu tutulması doğru değildir. Ne var ki; bu yanılgının giderilmesi de yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararının HUMK'nun 438/son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.