KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2012/6335 E., 2013/5552 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/03/2010 gününde verilen dilekçe ile kişilik hakkına saldırı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/12/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle daha önceden belirlenen 26/03/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, davalı vekili Avukat ...'un mazeret telgrafı gönderdiği;
başka duruşması olduğundan gelemeyeceğini bildirdiği görüldü, okundu, açık yargılamaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, kişilik hakkına saldırı nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava reddedilmiş, kararı taraflar temyiz etmişlerdir.
Dava tazminat istemine ilişkin olup tümden reddolunmuştur. Yargılama sırasında davalı tarafından bilirkişi incelemesi için 125,00 TL yargılama gideri yapıldığı halde hüküm fıkrasında bu konuda bir karar verilmemiştir. Dava tümden reddedildiğine göre davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacıdan alınması gerekirken bu yönün gözardı edilmesi doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2012/6335, K. 2013/5552, 26 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama