Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/6814 K.2012/11213

Davacı BEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili Avukat .....tarafından, davalı Başbakanlık Hazine Müşteşarlığı'na izafeten İstanbul Muhakemat Müdürlüğü aleyhine 08/11/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 7/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalı Hazine Müsteşarlığı'nın yazısı uyarınca turizm teşvik belgesi bulunan dava dışı şirkete indirimli tarife yerine normal tarife uyguladığını, şirket tarafından açılan dava sonucunda indirimli tarifenin uygulanmasına karar verilerek fazladan yapılan tahsilatı şirkete ödemek zorunda kaldığını belirterek ödediği tutarın davalıdan rücuen tahsilini istemiştir.

Davalı, süresinde zamanaşımı definde bulunarak haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece; istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dava, davalının haksız eylemi nedeniyle ödemek zorunda kalınan bedelin rücuen tahsili istemine ilişkindir. Rücu davasında uygulanacak zaman aşımı süresi 1 yıl olup bu süre ödeme tarihinden başlar. Somut olayda, davacı 25/10/2008 ve 25/11/2008 tarihlerinde dava dışı şirkete yaptığı ödemenin rücu yoluyla davalıdan tahsilini istediğine ve eldeki davayı da 8/11/2010 tarihinde açtığına göre 1 yıllık zamanaşımı süresi geçmiştir. Şu halde, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken esasa girilerek yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.