Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/7010 K.2013/6127

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/09/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, davacıların murisinin kasten bıçaklanarak öldürülmesi nedeniyle daha önceden fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak açtıkları dava sonrasında fazlaya ilişkin kısma yönelik açılan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkin ek dava olup mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

a) Dava konusu alacak haksız fiilden kaynaklanmış olup temerrüt haksız fiilin işlendiği tarihte gerçekleşir. Dava dilekçesinde haksız fiilin gerçekleştiği 06/06/2002 tarihinden itibaren faiz istendiği halde mahkemece dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır..

b) Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12. maddesi uyarınca davada vekille temsil olunan davacı yararına tarifenin üçüncü kısmına göre hüküm altına alınan miktar üzerinden hesap edilen 3.302.00TL nispi vekalet ücreti takdiri gerekirken 1.100.00 TL maktu vekalet ücreti takdir edilmesi de usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, usul ve yasaya aykırı olan bu hususlar bozmayı gerektirse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün davacılar aleyhine olan faizin başlangıç tarihi ve vekalet ücretine ilişkin olan bölümünün hükümden çıkartılarak 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen HUMK 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.