Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/7864 K.2013/7353

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 01/02/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 27/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı .....’nin diğer davalı ....’nin bayii olduğunu, adı geçen bayii tarafından kendisine ait sürücü belgesi kullanılarak telefon hattı açılıp aktivasyonunun yapıldığını, ancak hattı açtırıp kullananın kendisi olmadığını, hat kullanılarak internet yoluyla dolandırıcılık suçunun işlendiğini, hattın tarafına ait görünmesi nedeniyle şüpheli olarak ifadesinin alındığını, tarafından yapılan şikâyet neticesinde sözleşme altındaki imzanın kendisinin eli ürünü olmadığının tespit edildiğini, davalı bayii yetkilisi hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kamu davası açıldığını, işlemediği bir suç nedeniyle şüpheli olarak ifade vermek zorunda kaldığı için kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, davacının internet yoluyla dolandırıcılık şüphesiyle ifadesinin alınması nedeniyle duyduğu elem ve ızdırap ile davalıların sahte kimlikle veyahut davacının kimliği bir şekilde ele geçirilerek ya da başka bir şekilde davacı adına sahte hat açılması eylemi arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.

Davalı bayii, hat açma işlemini yaparken, ibraz edilen kimliğin, hattı satın almak isteyen kişiye ait olup olmadığı hususunda yeterli incelemeyi yapmakla mükelleftir.... ise asıl işveren olarak hat açma yetkisi verdiği bayiini özenli seçmeli ve denetlemelidir. Bu nedenle davalıların eylemleri ile meydana gelen zarar arasında illiyet bağı mevcuttur. Her iki davalı da davacıya karşı, meydana gelen zarardan müştereken ve müteselsilen sorumludur. Davacı yararına uygun bir manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, illiyet bağı yokluğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.