Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/9107 K.2013/429

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 21/07/2004 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Taraflar arasındaki yapılan yargılamanın son oturumunda hüküm olarak 1. bentte "Davacının, davasının KISMEN KABULÜ ile 6.251,54 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" ve 2. bentte "Davacının dava tarihine kadar birikmiş faiz alacağına ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 26.278,82 TL faiz alacağının davalılardan müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine,

fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmişken, daha sonra yazılan gerekçeli kararda 1. bent "Davacının, davasının KISMEN KABULÜ ile 6.056,18 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" şeklinde öngörülmüş ve son oturumda kurulan hükmün faizle ilgili 2. bendi gerekçeli kararda hiç yer almamış, böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır.

Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. Öyleyse karar belirtilen nedenle bozulmalıdır.