Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/9390 K.2012/13241

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/06/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, 6831 sayılı yasanın 113 ve 114. maddesi uyarınca ormanlık alana verilen zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının 6831 sayılı yasaya muhalefet suçundan yargılandığı ceza dosyası içeriğinden; davalı hakkında, 6831 sayılı yasa uyarınca, "açma yaptığı" iddiası ile kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda 4-7 yıl önce kök sürgünü niteliğinde bir kısım ağaçların kesildiği ancak kesimin açma şeklinde olmadığı, alanın önceleri çayır olarak kullanıldığı ve bir yıl önce örtü temizliği yapılarak çay fidesi dikildiğinin belirtildiği, Mahkemece de rapor doğrultusunda davalı hakkında kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içerisinde "işgal ve faydalanma" suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmaktadır.

Davalının, babasından kendisine intikal eden dava konusu alanda açma yapmadığı, örtü temizliği yaparak çay fidesi ektiği hususunun bilirkişi raporu içeriği ile doğrulandığı anlaşıldığına göre davalının 6831 sayılı yasanın 113 ve 114. maddesinde belirlenen orman zararından sorumluluğuna karar verilemez. Açıklanan nedenlerle davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.