Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2012/9946 K.2012/17333

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/02/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 24/01/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat davasıdır. Mahkemece zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde; davalı ile 1992 yılında birlikte yaşamaya başladıklarını, başka bir kişiyle evli olan davalının boşanma davasının sonuçlanmadığı gerekçesiyle kendini oyaladığını, bu birlikteliklerinden 1992 doğumlu bir kızları olduğunu, nikah yapması için ısrar etmesi üzerine davalının 31.07.2010 tarihinde kendisini evden kovarak dışarı attığını, hiçbir sosyal güvencesi olmadığı için yakınlarının yanına sığındığını belirterek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Mahkeme, birlikte yaşama olgusunun 1992 yılında gerçekleştiği belirtilerek davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davacı davalı ile 1992 yılında birlikte yaşamaya başladıklarını ancak davalının kendisini 31.07.2010 tarihinde evden kovarak dışarı attığını beyan etmiştir. Bu durumda, davacının zarara uğradığı tarih 31.07.2010 tarihidir. Davanın ise; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 6101 sayılı kanunun 1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 60. maddesi uyarınca geçerli 1 yıllık zamanaşımı süresi dolmadan, 24.02.2011 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu olgular gözetilerek işin esasının incelenmesi gerekirken davanın zamanaşımından reddi doğru görülmemiş ve hükmün bozulması gerekmiştir.