Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/1055 K.2013/20560

Davacılar ... vdl. vekili Avukat ... Karacusu tarafından, davalı ... aleyhine 23/08/2011 gününde verilen dilekçe ile tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın görev yönünden reddine dair verilen 26/01/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, üvey anneleri olan davalı ile muris babalarının birlikte yaşadıkları evdeki eşyaların murise ait olduğunun ve eşyaların mevcudiyetinin tespitini istemişlerdir.

Davalı, eşyaların kendisine ait olduğunu, murise ait hiç bir eşyayı kullanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; muris ile davalının evlenme tarihleri ve eşyaların evlilikten sonra alınması nedeniyle davaya Aile Mahkemelerinin bakmakla görevli olduğu gerekçe gösterilerek, davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Davaya konu edilen olay, menkul malın aidiyetinin tespitine ilişkin olup, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4. maddesindeki ''Aile mahkemeleri, aşağıdaki dava ve işleri görürler:

1. 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun İkinci Kitabı ile 3/12/2001 tarihli ve 4722 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işler,

2. 20/5/1982 tarihli ve 2675 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanuna göre aile hukukuna ilişkin yabancı mahkeme kararlarının tanıma ve tenfizi,

3. Kanunlarla verilen diğer görevler.'' şeklindeki düzenlemeden de anlaşılacağı üzere davaya konu tespit istemi aile hukukuyla ilgili değildir ve Aile Mahkemeleri görevli olmayıp, 6100 sayılı HMK'nın 2. maddesi uyarınca Asliye Hukuk Mahkemeleri görevlidir. Şu durumda, işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.