KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2013/1092 E., 2013/18990 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Aralık 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Davacı ... ..... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine .../07/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
...-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içerisindeki ...... .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/1115 Esas ve 2009/908 Karar sayılı ilamına göre; olay tarihinde tarafların tartıştıkları, davalının tartışmanın tahriki altında davacıyı darp ettiği, bu eylem nedeniyle davalının kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair verilen kararda haksız tahrik indiriminin uygulandığı ve kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.
Ceza mahkemesince verilen ve kesinleşen kararda, olayın meydana gelmesinde davacının .../... oranında müterafik kusuru olduğu kabul edilerek haksız tahrik indirimi yapılmasına rağmen, davacı taraf lehine verilen maddi ve manevi tazminatlardan indirim yapılmaması doğru görülmemiştir. Şu halde, kararın temyiz eden davalı yararına, maddi tazminat açısından haksız tahrik oranında ve manevi tazminat açısından da matematiksel oranda olmamak üzere uygun bir miktar indirim yapılarak karar verilmek üzere bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2013/1092, K. 2013/18990, 3 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama