Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/11013 K.2013/13815

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 10/09/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava şartı yokluğundan davanın reddine dair verilen 22/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 4915 sayılı ...Kanunu'na muhalefet nedeni ile tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılara ... Kanunu'na muhalefet etmeleri nedeniyle avlanan hayvanlar nedeniyle tazminat tahakkuk ettirildiğini, tebligatlara rağmen davalıların ilgili bedelleri ödemediklerini belirterek, tazminat bedellerinin tahsilini istemiştir.

Yerel mahkemece, davalılar hakkında verilen idari para cezalarının ödenmemesi üzerine eldeki davanın açıldığı, 6183 sayılı Kanun uyarınca alacağın tahsili mümkün iken dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığı kabul edilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki belgelerden; davalıların....Kanunu'na aykırı avlanmaları nedeniyle hem idari para cezası ile cezalandırıldıkları hem de doğaya verilen zararın tazmini amacı ile aleyhlerinde tazminat raporlarının düzenlendiği, bu ceza ve tazminat bedellerinin tahsili istemini içerir tebligatların davalılara tebliğ edildiği, ödenmemeleri halinde 6183 sayılı Kanuna göre tahsil olunacağının bildirildiği, tazminat bedellerinin ödenmemesi üzerine ise, bu bedellerin tahsili amacı ile eldeki davanın açıldığı, idari para cezalarının tahsiline yönelik herhangi bir istemin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

4915 sayılı Kanunun amacı; sürdürülebilir av ve yaban hayatı yönetimi için av ve yaban hayvanlarının doğal yaşam ortamları ile birlikte korunması, geliştirilmesi, avlanmalarının kontrol altına alınması, avcılığın düzenlenmesi, av kaynaklarının milli ekonomi açısından faydalı olacak şekilde değerlendirilmesidir. Bu bakımdan, hukuka aykırı eylemleri ile doğaya zarar veren ve doğal ortamı bozan davalıların bu zarardan sorumlu tutulmaları gerekir. Şu halde, 4915 sayılı Kanunun 28. maddesi uyarınca, olay tarihindeki verilere göre tazminat bedellerinin belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken, davanın hatalı olarak idari para cezası uyarınca tazminat istemi olarak değerlendirilip istemin reddedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.