Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/11390 K.2014/6303

Davacı A.. T.. vekili Avukat M. Z. tarafından, davalı D.. G.. aleyhine 23/12/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda. Mahkemece davanın reddine dair verilen 18/04/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 15/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacı vekili Avukat M.

Z. geldi, karşı taraftan davalı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem reddedilmiş; karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı resmi nikahlı eşinin diğer davalı ile kendisini aldattığını, davalının kendisi ile evli olduğunu bildiği halde eşi ile ilişkiye girmesi eyleminin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının iddialarını kabul etmediğini, kendisinin Restoran işletmeciliği yaptığını, davacının eşinin de çalıştığı firmalardan birinde çalışmakta olduğunu açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı eş yönünden dosya tefrik edildikten sonra davacının eşi ile sorunlar yaşadığı, eşinin evi terk ettiği, davacının eşinin kendisini davalı ile aldattığı iddiası ile dava açmış bulunmasına karşın davalının davacının eşini iş ilişkisi nedeni ile tanıdığı, davacının soyut iddiası dışında iddialarını ispata yarar delil elde edilemediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi, belge ve tanık beyanlarından, davacının eşinin davacıya karşı boşanma davası açtığı, Kartal 1. Aile Mahkemesinin 2011/122-2012/825 Esas Karar sayılı ilamında boşanma davası açan kocanın sadakatsizliği nedeni ile tarafların geçinemedikleri, kusurun kendisinde olması ve davacının boşanmayı istememesi nedeni ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Temyiz aşamasında ibraz edilen İstanbul Anadolu 11. Aile Mahkemesinin 2012/1321-2014/81 Esas Karar sayılı ilamında ise davacının eşi Vedat Taşkın aleyhinde boşanma davası açtığı, eldeki davada eş Vedat Taşkın yönünden tefrik edilen manevi tazminat istemli dosyanın da boşanma davası dosyası ile birleştirildiği, yapılan yargılama sonunda davalı kocanın davacıyı başka bayanlarla aldatmasından dolayı boşanmalarına, boşanmaya neden olan olaylarda davalı kusurlu bulunduğundan 15.000 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davalı ile davacının boşandığı eşi arasında bilgisayardan yapılan yazışmalar davacı yanca dosyaya ibraz edilmiş olup, içeriklerinden taraflar arasında yalnız iş ilişkisine dayalı değil duygusal anlamda da bir ilişki bulunduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca, davalının boşandığı eşinin iş yerine ait kullandığı aracın seyir istikametleri konusunda GPS bilgileri de dosyaya sunulmuş, davalı tarafından kiralanan evin bulunduğu bölgede mesai saatleri dışında da uzun saatler kaldığı görülmüştür.

Şu durumda davalının, davacının eşi ile evli olduğunu bilerek ilişkiye girdiği, eşinin davacıya karşı sadakat yükümlülüğü bulunduğu, davalının da eşin eylemine bilerek iştirak ederek davacının zarar görmesine neden oldukları anlaşılmaktadır.

818 sayılı Borçlar Kanunu 50 ve 51. maddelerine göre haksız eylemin ve bunun sonucunda doğan zararın birden fazla kişi tarafından meydana getirilmesi durumunda zarar görenin dilediği takdirde eyleme katılanların birisinden, birkaçından veyahut tamamından zincirleme olarak sorumlu tutulmalarını isteme hakkına sahip bulunmaktadır. Davacının boşandığı eşinin, boşanma ilamı ile birlikte 15.000 TL manevi tazminat ödemeye mahkum edildiği gözetilerek konusu ve hukuki sebebi aynı olan eldeki davada, boşanma davasında hüküm altına alınan tazminat ile tahsilde tekerrür olmamak üzere uygun tutarda bir tazminat ödetilmesi yerine istemin tümden reddi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.