Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/12984 K.2014/8226

Davacı S.. Y.. vekili Avukat ..tarafından, davalı T.. B.. aleyhine 29/03/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 14/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının manevi tazminat istemine yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının maddi tazminat istemine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 5941 sayılı Yasanın geçici 2/1-b maddesine uygun düzenlenen taahhütnamenin ağır kusurlu olarak işleme alınmaması nedeniyle ödemek zorunda kaldığı paranın iadesini ve özgürlüğünün kısıtlanması nedeniyle de manevi zararının giderilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, elden takipli taahhütnamenin yasanın öngördüğü hak düşürücü süre geçtikten sonra postaya verildiği, davacı-sanık vekilinin kusurunun bulunduğu, yasaya uygun geçerli bir taahhütnamenin bulunmadığı, ceza dosyasında yargılamanın iadesinin gerekçesini 12/08/2011 tarihinde hükmün infazından sonra hak düşürücü süre kusurlu davranış ile geçerliliğini kaybetmiş olan taahhütnameye dayalı olarak istenmiş olup mahkemece bu husus araştırılmamış olduğundan lehe verilen karar da davacı için hukuk mahkemesinde bir hak bahşetmeyeceği şeklindeki gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davacının dava konusu taahhütnameye dayanarak yargılamanın iadesi talebinde bulunduğu, ceza mahkemesince 10/10/2011 tarihinde talebin kabul edildiği ve davacı-sanığın eyleminin 6273 sayılı Yasa ile cürüm olmaktan çıkarılarak kabahat haline getirildiği, yine eylemin tüzel kişiliğin yetkilisi olanlar yönünden suç olmaktan çıkarıldığı şeklindeki gerekçe ile sanık-davacı hakkında idari yaptırım kararı uygulanmasına yer olmadığına ve mahkumiyete ilişkin ilamın ortadan kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ceza Mahkemesinin taahhüdün geçerli olduğuna yönelik kabulü hukuk mahkemesi için bağlayıcıdır. Bu durumun ceza yargılamasında tartışılmamış olması bağlayıcılığını etkilemez. Şu durumda, maddi tazminat istemine yönelik işin esasının incelenmesi gerekir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.