Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/15155 K.2014/12615

Davacı D.. V.. vekili Avukat A.. Ç.. tarafından, davalı G...-H..İnşaat Turizm vdl aleyhine 27/06/2001 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 07/05/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan N.. P.., H.. G.., A.. Ö.., M.. S.., R.. A.. vekili ile davalı M.. A.. vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davalılardan K.. K.., A.. Ç.., M.. B.., G..

E.., D.. E.. vekili, davalı M.. A.. vekili, davalı İ.. Ö.., davalılardan M.. A.. ve A.. C.. vekili, davalı M.. A.. vekili, davalı O.. B.. vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 30/09/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılardan M.. A.. vekili Avukat M..Y.. A.. geldi. Karşı taraftan diğer davalı ve davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı.

Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan N.. P.., H.. G.., A.. Ö.., M.. S.., R.. A.., K.. K.., A.. Ç.., M.. B.., G.. E.., D.. E.., M.. A.., İ.. Ö.., M.. A.., A.. C.., M.. A.. ve O.. B.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, Denizli Z.. Ö.. Ç..O..İ.. Müteahhidi davalı G.-H. İnş. Tur. Tic. Ltd.

Şti.'nin yapımını üstlendiği inşaatı tamamlamayarak yarım bırakması üzerine 01/10/1997 tarihinde işin feshedildiğini, inşaatın devamı sırasında Bayındırlık ve İskan Bakanlığı müfettişlerince düzenlenen 17/02/1997 tarihli teftiş inceleme raporunda fazla ödeme yapıldığının tespit edildiğini, İl Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünce söz konusu işin kesin hesap ve ödemeler icmalinin 05/06/2000 tarihinde düzenlendiğini, davaya konu inşaat nedeniyle müteahhide yapılan ödemelerin haksız ve sebepsiz olduğunu,

bu konuda görevli ve yetkili bulunan kamu görevlisi diğer davalıların da bu ödeme nedeniyle müteahhit firma ile birlikte sorumlulukları bulunduğunu belirterek; kurum zararının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılardan bir kısmı davanın zamanaşımına uğradığını belirtmiş, bir kısmı ise esastan reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, 08/02/2002 tarihli celsede, herhangi bir gerekçe belirtmeksizin zamanaşımı itirazının reddine, davanın esası ile ilgili yapılan yargılama neticesinde de davanın kabulüne karar vermiştir.

Davalılardan sadece, K.. K.., A.. Ç.., M.. B.., G.. E.., D.. E.. ve M.. A.. tarafından, davanın zamanaşımına uğradığı itirazı açıkça temyize getirilmiştir. Yargılama sırasında zamanaşımı definde bulunmakla birlikte, bu hususu temyiz sebebi olarak ileri sürmeyen diğer bir kısım davalılar yönünden, temyiz sebepleri ile bağlı olunması nedeniyle temyizde inceleme yapılmamıştır.

Dava haksız eylem nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkin bulunduğuna göre haksız eylem tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK 60/1 maddesi uyarınca zamanaşımı süresi fiil ve failin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıl, her halükarda on yıldır. Davacı D.. V.., kamu kurumu olup kamu kurumunda zamanaşımı süresi, o kurumun dava açmaya emir vermeye yetkili makamının zararın varlığını ve zarar vereni öğrendiği tarihten, yani yetkili makamın olur tarihinden başlar.

Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacının dava açmaya yetkili makamının olur tarihi araştırılıp, davanın yasal sürede açılıp açılmadığı değerlendirildikten sonra, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.

HA