Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/17577 K.2014/12003

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/05/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan davacının temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Karar, taraflarca temyiz edilmiştir. Bunlardan davalı HUMK’nun 432/1. maddesinde yazılı onbeş günlük ve 427/4 ve 433/2. maddelerinde belirlenen on günlük süreleri geçirdikten sonra temyiz ettiğine göre temyiz istemi reddedilmelidir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3-Davacının diğer temyiz itirazları yönünden;

Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir, Mahkemece; davacının maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacının manevi tazminat istemi kısmen kabul edildiğine göre kendisini vekil ile temsil ettiren davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenlerle bozulması gerekirse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi uyarınca temyiz hükümleri bakımından halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.'nun 438. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.