Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/17867 K.2014/12295

Davacı ...'ya velayeten ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/09/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının öteki temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya ait patos makinasına yardım ederken kolunun makinaya kapılması sonucu sol kolunu kaybettiğini belirterek, sürekli iş göremezlik zararı ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davacının davalının yanında patos makinası ile çalışırken malul kalacak şekilde yaralandığı belirtilerek, benimsenen bilirkişi raporlarına göre hesaplanan iş göremezlik zararı ve manevi tazminatın olay tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, maddi ve manevi tazminat taleplerine dava tarihinden itibaren yasal faiz talep edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, taleple bağlılık ilkesi gereği maddi ve manevi tazminat taleplerine dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerekirken, olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HUMK’nun 438./son maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.