Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/3278 K.2014/1453

Davacı Trabzon Esnaf ve Sanatkârlar Odası Birliği Başkanlığı vekili Avukat M..Ş.. tarafından, davalı T.. B.. aleyhine 20/09/2011 gününde verilen dilekçe ile tespit ve murazaanın giderilmesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, minibüs, dolmuş ve taksilerde fiyat tarifesi hadlerinin belirlenmesinde yetkinin hangi kuruma ait olduğunun tespiti ile bu husustaki muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar Kanunu uyarınca; esnaf ve sanatkârlarca üretilen mal ve hizmetlerin fiyat tarifelerinin belirlenme yetkisinin başkanlıklarına ait olduğunu, davalı Belediye Başkanlığı tarafından 5393 sayılı Belediye Yasası uyarınca yetkinin kendilerine ait olduğu iddia edilerek, alınan encümen kararı ile fiyat hadleri tarifesinin belirlendiğini, bu suretle muaraza yaratıldığını belirterek yetkinin kendilerine ait olduğunun tespiti ile muarazanın giderilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, uyuşmazlığın esası incelenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu uyuşmazlık, kamusal kuruluşların işlemlerinden doğan bir uyuşmazlıktır. Dosyaya taraflarca sunulan idare mahkemesi ve Danıştay kararları gözetildiğinde; uyuşmazlığın çözümü için kamu hizmetinin yürütülmesi gayesi ile kamu kurumlarına yasalarla verilen yetkilerin, kamu yararı çerçevesinde ve kamusal niteliği gözetilerek değerlendirilmesi, başka bir ifade ile idari yargı kurallarına göre çözümlenmesi gerekmektedir. Uyuşmazlığın niteliği ve tarafların sıfatına göre davaya bakmakta idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUY. m.2)

Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle; mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.