Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/4996 K.2014/1102

Davacı H.. G.. vekili A..A..B..tarafından, davalılar Ş.. G.. vd. aleyhine 05/01/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, yakınları olan davalılar ile çocukların gürültüsü konusunda tartıştıklarını, davalılardan E.. G..'in hakaretlerde bulunduğunu, ağabeyi olan davalı Ş.. G..'in ise, evin kapısını kırdığını ve kendilerini darp ettiğini belirterek, ayrı ayrı maddi ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davacı ile davalılar arasında çıkan tartışmada davacının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, hakaret edildiği ve evin kapısının hasar gördüğü kabul edilerek maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davalılar tarafından ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalılardan E.. G..'in hakaret, Ş.. G..'in ise basit yaralama ve mala zarar verme suçlarından ceza aldıkları anlaşılmaktadır. Nitekim davacı da, iki ayrı eyleme dayanarak davalılardan ayrı ayrı maddi ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuştur. Mahkemece, bu husus dikkate alınmadan, tek tazminattan her iki davalının da sorumlu tutulmuş olması dosya kapsamına uygun bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.