Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/6364 K.2014/3163

Davacı T.. Ş.. tarafından, davalı H.. E.. aleyhine 24/05/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK 362/2. maddesi gereğince yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden olan avukatlık ücreti davanın kabul ve ret olunan bölümleri üzerinden taraflar arasında paylaştırılmalıdır. Davacının manevi tazminat isteminin bir bölümü reddedildiğine göre, reddedilen tazminat miktarı üzerinden, davada kendisini avukat aracılığı ile temsil ettiren davalı yararına, Avukatlık Yasası ve karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca vekalet ücreti takdir edilmesi gerekir. Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/2. maddesi uyarınca davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilerek, bir kısmı reddedilen manevi tazminat için davalı lehine davacıya verileni geçmemek üzere vekalet ücreti verilmesi gerekirken verilmemesi doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'un 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

3-Davalı vekilinin gerekçeli kararda gösterilmemesi ve mahkeme karar tarihi ile esas numarasının yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.