Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/6628 K.2014/2918

Davacı S.. A.. vdl vekili Avukat T. D.. tarafından, davalı K.. M.. vd aleyhine 23/06/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı K.. M.. ve davacılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların davalı Ce-Şa İnş. Tic. San. A.Ş'ye yönelik tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı K.. M.. ile davacının davalı K.. M..ne yönelik temyiz itirazları yönünden;

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacılar ile davalılardan K.. M.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı K.. M..ne ait olup diğer davalı şirket tarafından işletilen taş ocağı etrafında oyun oynarken çocuklarının patlamamış dinamit lokumu bulduğunu ve bununla oynarken patlaması nedeniyle çocukta meydana gelen yaralanmadan kaynaklanan maddi ve manevi zararlarının giderilmesini istemişlerdir.

K.. M..nün faaliyetleri kamu hizmeti kapsamındadır, zarar da kamu hizmeti kapsamındaki faaliyetler nedeni ile meydana gelmiştir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu 2. maddesi hükmünce bu davanın konusu bir tam yargı davası konusudur. Tam yargı davaları ise idari yargıda görülmek zorundadır. Bu koşul HMK'nun 114 md.de düzenlenen dava şartlarındandır. Re'sen gözetilebileceği gibi yargılamanın her aşamasında taraflarca da ileri sürülebilir. Buna göre, dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddedilmesi gerekirken esastan incelenmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.