Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2013/9554 K.2014/6000

Davacı A.. A.. vekili Avukat M.B. T.tarafından, davalı E.. B.. aleyhine 01/11/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yargı yolu bakımından reddine dair verilen 14/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, turizm teşvik belgesi olan dava dışı A.

Turizm Yatırımları A.Ş.'nin abonelik sözleşmesi ile elektrik enerjisi kullandığını, yapılan indirimin Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı tarafından karşılandığını, fakat Hazine Müsteşarlığı'nın 15.04.2010 tarihli yazısıyla ve özelleştirme kurulunun yazısıyla uygulamanın kaldırıldığını, bu sebeple şirketlere indirimli tarife uygulamasının da kaldırıldığını, 29.06.2010 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2010/478 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'yla 16.07.2009 tarihinden itibaren Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını, bu tarihten önce de Hazine Müsteşarlığı ve şimdiki E..

B.. tarafından bunun karşılandığını, her halükarda indirimin davacı şirketten karşılanmadığını, ancak dava dışı şirketin Antalya Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/414 esasında açtığı dava sonucu davanın aleyhlerine sonuçlandığını ve Yargıtayca onandığını ve bu davanın davalıya ihbar edildiğini, icra dosyasına ödemelerin yapıldığını, ödediği toplam 104.105,79 TL'nin davalıdan rücuan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında özel hukuk ilişkisinin bulunmadığı, davalının sorumluluğunun kanun ve Bakanlar Kurulu Kararnameleri'ne dayandığı, davanın çözüm yerinin idari yargı olduğu şeklindeki gerekçe ile davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Eldeki davada dava dışı şirkete mahkeme kararıyla ödenen paranın rücuan tahsili istenmektedir. Yerleşmiş uygulamalar ve Uyuşmazlık Mahkemesi kararlarına göre de (02.02.2009 tarih 2008/397 E-2009/28 K, 02.07.2007 tarih 2007/15E-2007/118 K, 01.07.2004 tarih 2004/43 E-2004/46 K) idari yargıda rücu davası açılamayacağından davanın görülme yeri adli yargıdır.

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, işin esası incelenip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve yanılgılı değerlendirme ile yargı yolu yönünden davanın reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.