KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2013/9694 E., 2014/5649 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 20/12/2012
- Numarası
- 2012/14-2012/596
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Davacı T.. A.. vekili Avukat C. S.tarafından, davalı O.. M.. aleyhine 09/01/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, davalı tarafından yapılan ağaçlandırma çalışmaları sırasında şirkete ait tesislere zarar verilmesi nedeniyle uğranılan maddi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalı O.. M.. tarafından davalı yüklenici B. Ormancılık İnş. Nak. Petrol İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne yaptırılan ağaçlandırma çalışmaları sırasında gerekli önlemlerin alınmaması nedeniyle şirkete ait yer altı kablolarına zarar verildiğini belirterek, uğranılan maddi zararın ödetilmesini istemiştir.
İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacılar; açıkça, davalı idarenin hizmet kusuruna dayanmışlardır. Davalı O.. M.. kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde idari yargı görevlidir. (2577 sayılı İYUY. m.2) Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle; mahkemece, davalı O.. M.. yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2013/9694, K. 2014/5649, 2 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama