Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/11274 K.2015/8059

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/03/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 26/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararlarının gerekçe bölümünde; tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin gösterilmesi ve hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.(HMK.297/1-c ve 2/ HUMK m.388/3 ve son). Bu bakımdan gerekçe, mahkemenin benimsediği olgular ile hüküm bölümü arasındaki yasal ve mantıksal bağ niteliğindedir.

Dava konusu olayda, mahkemece kararın gerekçe bölümünde davacı ...'in davalı aleyhine açtığı manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerektiği bildirilmiş, hüküm bölümünde ise davanın esası hakkında hüküm kurulmamıştır. Bu nedenle kurulan hükmün sonucu itibariyle Yasa'nın yukarıda anılan düzenlemesine uygun düşmediği anlaşıldığından kararın bozulması gerekmiştir.