Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/11498 K.2014/16453

Davacı G.. M.. vekili Avukat E. Ö. tarafından, davalılar H.. Ö.. vdl aleyhine 18/04/2006 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/11/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar R.. S.., İ.. M.., Ş.. K.. ve Y..

A.. tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 02/12/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asil R.. S.. ile karşı taraftan davacı vekili Avukat I.H.S.K. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi.

Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar İ.. M.., Ş.. K.. ve R. S.'ün tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak davalı H.. Ö.. hakkında verilen karar kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, diğer davalılar yönünden ise istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dairemizin 25.03.2013 gün ve 2012/3859 Esas 2013/5446 Karar sayılı ilamı ile temyiz eden davalılar İ.. M.., Ş.. K.. ve R.. S.. yönünden BK 43 maddesi uyarınca indirim nedenlerinin gözetilmemesi nedeni ile karar bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak davalılar R.. S.., İ.. M.., Ş.. K.. ve Y.. A.. yönünden istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar davacı ve davalılar R.. S.., İ.. M.., Ş.. K.. ve Y.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin istemin kısmen kabulüne dair verdiği ilk kararını, davalılardan R.. S.., İ.. M.. ve Ş.. K.. temyiz etmiş, karar, temyiz eden iş bu davalılar yararına bozulmuştur.

Şu durumda davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk kararını temyiz etmeyen davalı Y.. A.. yönünden karar kesinleşmiş ve davacı yararına usuli kazanılmış hak doğmuştur. Yerel mahkemece, bozmadan sonra verilen kararda, ilk kararı temyiz etmeyerek hakkındaki hüküm kesinleşen davalı Y.. A.. yönünden karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm kurulması gerekirken onun yönünden de davanın yeniden kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun olmadığından kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.