KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2014/12130 E., 2014/14389 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 07/02/2007
- Numarası
- 2003/14-2007/25
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Davacı M.S.B. Akaryakıt .... ve .... Pol. Tes. İşletme Başkanlığı vekili Avukat tarafından, davalılar M.. K.. vdl. aleyhine 23/01/2003 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/02/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar M.. K.. vekili ve M.. Y.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı M.. K.. vekili ve davalı M.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalıların D...-O... pompa istasyonları arasında kalan N.. boru hattına vana takılarak hırsızlık yapıldığını borunun tamiri ve çalınan yakıt nedeniyle oluşan zararın davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Dosyanın incelenmesinde; dosyada bulunan tüm bilgi ve belgelerle ceza mahkemesi kararından davalı M.. Y..'in kimliğini çaldırdığı için bilgisi dışında olaya karışmış gibi gösterildiği ve bu nedenle suçu işlemediği gerekçesiyle hakkında beraat kararı verildiği ve davalı hakkında çalınan kimlik dolayısı ile bu tarz pek çok dava açılıp reddedilmiş olduğu, diğer davalı M..
K..'nun ise ceza dosyasında suçu işlediği sabit olmadığından hakkında beraat kararı verilmiş olması yanında dosya kapsamından tazminat talebine dayanak oluşturan hırsızlık suçunu işlediğine dair bir kanıt sunulamaması nedeniyle davalılar M.. Y.. ve M.. K..'nun olaya karışmadığı anlaşılmakla adı geçen davalılar yönünden ispat edilemeyen davanın reddi gerekirken haklarında açılan davanın kabulü doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2014/12130, K. 2014/14389, 3 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama