Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/13536 K.2015/11543

Davacı B.. Ö.. vekili Avukat Yasin tarafından, davalı M.. K.. aleyhine 19/02/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15/10/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken (görevlerini yaparken) kusurları sonucu şahıslara zarar vermelerinden kaynaklanan ve zarar gören şahısların kamu görevlileri aleyhine adli yargıda açtıkları tazminat davasıdır.

Anayasa’nın 129/5. maddesindeki “Memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve kanunun gösterdiği şekil ve şartlara uygun olarak ancak idare aleyhine açılabilir” hükmü ile buna paralel olarak düzenlenmiş olan 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13. maddesi hükmünün açık, net ve amir olması,

bu düzenlemeler gereğince kamu görevinden dolayı zarar gören kişilerin ancak idare aleyhine idari yargıda dava açabileceği, kamu görevlisi aleyhine adli yargıda dava açılmasının ve açılacak bu davalarda kamu görevlisinin kişisel kast veya kusurunun araştırılmasının mümkün olmaması,

yasa hükümlerine aykırı yorum ve uygulama yapılamayacağı, idari yargının görevine giren davaların kamu düzenine aykırı sonuç doğuracak şekilde adli yargıda görülemeyeceği, kamu görevlileri hakkında adli yargıda kişiler tarafından açılan tazminat davalarının kast ve kusur araştırması yapılmaksızın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiği, taraflardan birinin davacı ve davalı olma sıfatının bulunmadığının anlaşılması halinde açtığı veya aleyhine açılan davanın sıfat yokluğu nedeniyle ret edilmesi gerekirken mahkemece kabul edilmesi halinde,

ilgili tarafça itiraz ve temyiz edilmese dahi dosya kapsamından taraf sıfatının yokluğunun temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'ca anlaşılması halinde yasaların mahkemelerce uygulanmasını denetleyen Yüksek Mahkeme olarak sıfat yokluğu nedeniyle ilgili taraf hakkında davanın ret edilmesi yönünde kararı bozması gerektiği, bu durumun re'sen incelenecek hususlardan olması nedeniyle aleyhe bozma yasağını ihlal etmeyeceği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

15/10/2015

KARŞI OY YAZISI

Dava, kişilik haklarına yapılan saldırı nedeniyle manevi tazminat talebine ilişkindir. Emet Belediye Başkanı olarak görev yapan davalının, davacıya hitaben yazdığı 05/03/2013 tarihli yazıda ".... Belediye başkanının ve personelin yanıltılarak hatalı işlem yaptırıldığı, asgari mesafe tespit tutanağının harita üzerinde yapılan hile ile yanlış ve fazla düzenlettirilerek davacının kendisine çıkar sağladığının tespit edildiği" hususuna yer verildiği ve bu gerekçe ile davacının ruhsat başvurusunun red edildiği, başvuru evrakları arasında bulunan asgari mesafe tespit tutanağında davacının imzasının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Ruhsat başvurusunun red edilme gerekçesi olarak idarece tanzim edilen dosya arasında bulunan ve işleme esas alınan "Asgari mesafe ölçüm haritasında" davacının imzasının olmaması onun idareyi yanıltmadığı anlamına gelmez. Keza davacı ruhsat koşulllarını taşıdığını belirterek başvuruda bulunmuş ve yapılan inceleme sonucunda, haritada trafiğe açık yolun kapalı olarak gösterildiği anlaşılmış bu nedenle koşulların oluşmadığı belirtilerek ruhsat başvurusu red edilmiştir.

Davalının imzasını taşıyan 05/03/2013 tarihli yazı, davalıyı bilgilendirme amaçlı olup kesin ve yürütülmesi zorunlu (icrai) bir işlem değildir. İdarece tanzim edilen dosya içinde bulunan harita üzerinde trafiğe açık olan yolun kapalı olarak gösterilmesi nedeniyle belediye personelinin yanıltılmak istendiği, böylelikle davacının da kendisine çıkar sağlamak istediğinin tespit edildiği bildirilmiştir.

Söz konusu haritada davacının imzası bulunmasa da haritanın dosyada bulunduğu sabittir. Davacıya gönderilen yazıda da idari işleme esas olan emarelere göre işlem tesis edildiği açıklanmak istenmiştir. Davacının kişilik haklarına yapılan haksız bir saldırı mevcut değildir.

Bu nedenle davanın esastan reddi gerekirken tazminata karar verilmesi doğru olmadığı düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.15/10/2015