Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/14328 K.2015/12242

Davacı T.. A.. vekili Avukat Zeliha tarafından, davalı Ö.. Ş.. aleyhine 04/01/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 08/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeni ile uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından otoban fiberi kablolarına hasar verildiğini belirterek şirket zararı, malzeme bedeli ve (montaj) işçilik giderlerinden oluşan zararının tazminini istemiştir.

Mahkemece, davalı tarafından yapılan yol açma çalışması sırasında bilmeden zarara neden olunduğu, davacı kuruluş tarafından yeterli korunma tedbirlerinin alınmamış olduğu, bu kadar öneme haiz ve oluşacak bir hasar sonucu büyük maddi kayıplara neden olunacağının davacı kuruluş tarafından bilinmesinin ve yeterli koruma tedbirlerinin alınmış olmasının gerektiği, ortaya çıkan zararda davacı tarafın kusurunun ağırlığının illiyet bağını kestiği, davalı tarafa atfedilebilecek kusurlu bir davranış bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş ise de, mahallinde keşif yapılmamış, tarafların savunmaları ile dosyadaki bilgi ve belgeler değerlendirilmemiştir.

Davacı, hasar gören kabloların önem arzetmesi nedeni ile dışarıdan olabilecek sabotaj olaylarını engelemek adına uyarı levhası konulmadığını, 406 sayılı Kanun'un 25. maddesi gereğince kazı yapılmadan taraflarına bilgi verilmesi gerektiğini beyan etmiş, davalı ise güzergahtan davacının fiber kablosunun geçmekte olduğunun kendisine ikaz edilmediği, kablo geçişini gösteren yer üstünde bir kayıt, işaret ve levhaya rastlanmadığı gibi yer altında da alınması gereken tedbirlere davacı tarafından uyulmadığını savunmuştur.

Öte yandan davalı tarafından yol yapım çalışması için Karayolları Genel Müdürlüğü 17. Bölge Müdürlüğüne yapılan başvuru sonucunda verilen 14/12/2009 tarihli cevabi yazıda; "çalışma sahaları arasındaki ulaşımı sağlayacak yol geçişinin viyadük ayakları arasında ayaklardan minimum 10 mt uzaklıktan geçmesi şartı ile geçici olarak yapılmasının Bölge Müdürlüğünce uygun görüldüğü" belirtilmiştir.

Bu kapsamda mahkemece Fen bilirkişisi (bir kişi) ve elektronik ve haberleşme mühendisi bilirkişiden (iki kişi) oluşacak üç kişilik bilirkişi heyeti ile mahallinde keşif yapılarak, davalının verilen izne uygun şekilde çalışma yapıp yapmadığı, tarafların iddia ve savunmaları araştırılarak tarafların kusur durumları ve oranları saptanmalı, kusur durumlarının tespiti mümkün olmadığı takdirde olayda 818 sayılı BK'nın 43-44 (6098 s. TBK'nın m. 51-52) maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu hususlar yerine getirilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.