Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/14459 K.2015/11640

Davacı O.. Ç.. vekili Avukat Hüseyin tarafından, davalılar E. Gazetecilik Yayıncılık Matbaacılık İnş. San. ve Tic. A.Ş. ve diğeri aleyhine 19/09/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 24/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istem reddedilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, İSU Derince Şubesinde şef olarak çalışmakta olduğunu davalı gazetenin 28/06/2013 tarihli sayısında "İSU Derince çalışanları O.. Ç..'tan rahatsız" 30/06/2013 tarihli sayısında ise "İSU Derince Şube Müdürü de O.. Ç..'tan şikayetçiymiş" başlıklı haberler yapıldığını ve kişilik haklarına ağır saldırıda bulunulduğunu iddia ederek, uğranılan zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, yazının doğrudan davacının şahsını hedef almadığı ve kişilik haklarına yönelik tecavüzü içermediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü Anayasal teminat altına alınmış olsa da bu özgürlük sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur. Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kişi tazminat talep edebilir.

Davaya konu olayda; davacının İSU'ye abonelik için başvuran güzel bayanların telefon numaralarını alıp cinsel içerikli mesajlar yolladığı, bu bayanlardan abonman ücreti dahi almadığı gibi iddialarda bulunulmuşsa da davalılar bu ve benzer diğer iddialarını doğrular nitelikte delilleri dosyaya sunmamışlardır. Yazı ağır ithamları içermekte ve davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğundan uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken talebin tümden reddi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.