Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/15352 K.2015/12158

Davacılar A.. K.. ve diğeri vekili Avukat O. K. K. 14/01/2013 tarafından, davalı Ö.. G.. aleyhine 14/01/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davacı N. K. ile davalının 2007 yılında tanıştıklarını, bu beraberlikten Deren adında bir kız çocuklarının dünyaya geldiğini, davalının ilişkileri boyunca Necla Kavut'a evlilikle ilgili umut verdiğini, davalının evli olduğunu ancak çocuk doğduktan sonra öğrendiklerini, evliliğin gerçekleşmemesi nedeniyle zor durumda kaldıklarını iddia ederek, uğranılan zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, davacının, evli olduğunu bildiğini beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dinlenen tanık beyanlarına göre davacı Necla Kavut'un davalının evli olduğunu gayri resmi birliktelikten çocuk doğduktan sonra öğrendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı Necla Kavut yararına tazminata hükmedilmiş, Necla Kavut'un babasınınn açtığı dava ise reddedilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse tazminata hükmedilmesini isteyebilir.

Davaya konu olayda; her ne kadar mahkemece, davacı Necla Kavut'un davalının evli olduğunu bilmeden onunla beraber olduğu kabul edilmiş ise de tarafların yaşadıkları yerin küçük bir çevre olması da gözetildiğinde beraber oldukları iki yıl boyunca davalının evli olduğunu bilmemesi hayatın olağan akışına aykırıdır. Ayrıca beraberliğin başladığı yıl olarak belirtilen 2007 yılı itibariyle de davacı Necla Kavut 22 yaşında, reşit ve hareketlerinin sonuçlarını öngörebilme yetenek ve ayırt etme gücüne sahip olup kendi rızasıyla gerçekleşen durum nedeniyle davanın tümden reddi gerekirken davacı yararına tazminata hükmedilmesi doğru olmamış,bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.