Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/15359 K.2015/12361

Davacı S.. K.. tarafından, davalılar H.. M.. ve diğeri aleyhine 12/04/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 26/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kasten yaralama eylemi nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılar tarafından darp edildiğini belirterek, davalıların eylemleri nedeni ile uğradığı maddi ve manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalılar ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, tarafların karşılıklı birbirlerini darp ettikleri ve ortada meydana gelen bir zarar varsa davacının bunu ispat edemediği, her iki tarafında kusurlu olduğu belirtilerek, tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinde, davacı ve davalı tarafın olay tarihinde tartıştıkları ve birbirlerini darp ettikleri, bu eylemleri nedeniyle yaralama suçundan A.. 15. S..C..M.. 2012/1144 esas sayılı dava dosyasında cezalandırılmalarına karar verildiği, her ne kadar davacı ve davalı taraf hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanmış ise de, gerek dosya kapsamı gerekse ceza dosyası kapsamından yaralama eyleminin sabit olduğu anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davalıların davacıya yönelik yaralama eyleminde bulundukları ve davacının yaralanmasına ilişkin doktor raporunun da bulunduğu anlaşıldığına göre, maddi tazminat istemi yönünden davacı taraf maddi zararını belge ile delillendirememiş olsa dahi mahkemece, BK'nun 42. maddesi (TBK. 50 maddesi) uyarınca hakkaniyet ölçüsünde ve olayın oluşuna uygun bir tazminata karar verilmesi gerekirken maddi tazminatın tümden reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ayrıca davacının davalıların darp eylemi sonucunda zarar görmesi nedeni ile davacı yararına uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken eylemin karşılıklı olması ve her iki tarafın da kusurlu olması nedeni ile manevi tazminat isteminin de tümden reddine karar verilmesi doğru değildir. Dava konusu olayın meydana geliş biçimi takdir edilecek tazminatın miktarında mahkemece indirim nedeni olarak gözetilebilecektir. Açıklanan nedenlerle, kararın bozulması gerekmiştir.