Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/15457 K.2015/12811

BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 41

"İçtihat Metni"Davacılar M.. G.. mirasçıları M.. G.. ve diğerleri vekili Avukat B.. Y.. tarafından, davalılar N..C.. ve diğeri aleyhine 19/08/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılardan N.. C.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan N.. C.. vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız eylem nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacılar vekili ile davalılardan N..C.. vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Mahkemece; davacıların manevi tazminat isteminin kısmen reddi ile karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince kendisini ayrı vekiller ile temsil ettiren davalılar yararına ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmiştir.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin “Avukatlık ücretinin aidiyeti, sınırları ve ortak veya değişik sebeple davanın reddinde davalıların avukatlık ücreti” başlıklı 3. maddesinin 2. bendinde birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddi halinde ret sebebi ortak olan davalılar lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunacağı belirtilmiştir. Kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar hakkında ret sebebi aynı olduğundan ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HMUK’un 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.