Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/1585 K.2014/4741

Davacı B.. B.. vekili Avukat A.. A.. tarafından, davalılar S.. Ö.. vdl. aleyhine 26/01/2000-03/04/2007 gününde verilen dilekçeler ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı C.. Ş.. yönünden kısmen kabulüne dair verilen 16/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının davalılar S.. Ö.. ve Ö.. İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti.'ye yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde, dava, zimmet nedeni ile alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davalı C.. Ö.. yönünden istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Banka, davalı C.. Ö..'in Karabük şubesi personeli iken zimmetine para geçirdiğini, diğer davalı S.. Ö..'in eşi, şirketin de eşinin şirketi olduğunu, zimmete geçirilen paranın davalı C.. Ö.. tarafından eşinin şirketine aktarıldığını iddia ederek iştirak halinde işledikleri zimmet eylemi nedeni ile uğradığı maddi zararının ödetilmesi isteminde bulunmuştur. 02/09/2009 tarihli dilekçesi ile davalılar S.. Ö.. ve Ö.. İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. 10/02/2000 tarihli el yazılı ve noterden verilmiş taahhütname uyarınca C.. Ö..'in eylemlerinden dolayı bankanın doğmuş-doğacak zararlarını karşılamayı taahhüt ettiklerini beyanla iş bu davalılar yönünden taahhütnameden doğan sorumluluklarına da dayandığını açıklamıştır.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, istemin bir bölümünün davalılardan ödetilmesine yönelik verilen karar, Dairemizin, davalılar hakkında zimmet eylemi nedeni ile devam eden ceza yargılamasının sonucunun beklenmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur. Bozmaya uyulduktan sonra mahkemece, ceza mahkemesinde davalı Canan Özek'in mahkumiyetine, davalı S.. Ö..'in delil yetersizliğinden beraatine karar verilmiş olması nedeni ile, davalılar S.. Ö.. ve Ö.. İnşaat Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. yönünden istemin ispat edilemediğinden reddine, C.. Ö.. yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan Karabük Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2004/155 Esas sayılı ilamında, sanık C.. Ö.. tarafından banka müşterilerine ait paraların zimmete geçirildiği, zimmet tutarı konusunda katılan ile sanıklar arasında ihtilaf bulunsa da sanık S.. Ö..'in, C.. Ö..'in bankaya verdiği zararı şahsen ve şirketi adına ödemeyi taahhüt ettiği, bir kısım mudilere de ödeme yapılarak ibraname alındığı, banka zararını fazlası ile karşılayacak tutarda taşınmaz ipoteği verdiği, zimmet tutarına ilişkin hukuk davaları devam etmekte ise de kovuşturma öncesinde banka zararının karşılandığı kabul edilerek sanık C.. Ö..'e verilen cezadan indirim yapıldığı, sanık S.. Ö..'in zimmet suçuna iştirak ettiğine yönelik mahkumiyetine yeter delil elde edilemediğinden beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı tarafından dosyaya ibraz edilen 10/02/2000 günlü el yazılı taahhütname ve Karabük Noterliği'nin 1019 Yevmiye Nolu Taahhütnamesi ile davalılar S.. Ö..'in şahsen ve Ö.. İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. adına C.. Ö.. tarafından Karabük Etibank A.Ş. şubesinde usulsüz işlemler nedeni ile bankaya verilen zararların tamamını müşterek ve müteselsil borçlu sıfatı ile 4 ay içerisinde bankaya ödemeyi kabul ve taahhüt ettiği anlaşılmaktadır. Ceza mahkemesi kararında da söz konusu taahhütnamelerin varlığı nedeni ile kovuşturma aşamasından önce zimmet tutarının iade edildiği kabul edilerek cezadan indirim yapılmıştır.

Şu durumda, mahkemece, ceza mahkemesinin delil yetersizliği nedeni ile beraat kararının hukuk mahkemesini bağlamayacağı gözetilmeden, ayrıca, davacının davalılar S.. Ö.. ve Ö.. İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden isteminin bankaya verdikleri taahhütnameye dayalı olduğu da düşünülmeden, diğer temyiz itirazları incelenmeksizin ceza davasının sonucunun beklenmesi yönünde verilen bozma kararı yanlış değerlendirilerek, davalı S..

Ö.. yönünden ceza mahkemesinde beraat etmiş olması nedeni ile kendisi ve şirketi hakkındaki davanın ispat edilemediğinden reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece, dosyaya ibraz edilen taahhütnameler uyarınca davalıların sorumluluk kapsamı belirlenip diğer davalı ile birlikte davacı bankanın zararından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmaları gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Davacının davalı C.. Ö..'e yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; mahkemece davalı C.. Ö.. yönünden istem kısmen kabul edilmiştir. Davacı asıl ve birleşen davalarda, davalı C.. Ö..'in banka mudilerinin hesaplarından zimmetine geçirdiği tutarların ödetilmesini istemiştir. Yargılama sırasında, davalılardan S.. Ö.., bazı mudilere zararları karşılığı bonolar vererek bankayı ibra ettiklerine dair belgeler alarak dosyaya sunmuştur. Davacı banka mudileri R..Ç.. ve C..

Ç.. da ibraname vermiş olduklarından bu mudilerin hesaplarından zimmete geçirilen tutar, hesaplamada dikkate alınmamıştır. Ne var ki, R.. Ç.. ve C.. Ç..'ın Karabük 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/168 Esas sayılı dosyası ile davacı banka aleyhinde alacak davası açtıkları, mahkemece, davacı bankanın mudilerin zararından sorumlu tutulduğu ve kararın onandığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davacı banka, mudileri R.. Ç.. ve C.. Ç..'ın açtığı davada, hesaplarındaki paranın davalı C.. Ö.. tarafından zimmete geçirilmiş olması nedeni ile sorumlu tutulduğuna göre, istemin bu mudilere yönelik bölümü yönünden de davalı C.. Ö..'in davacı bankaya karşı sorumluluğu bulunmaktadır. Mahkemece yanılgıya düşülerek istemin kısmen reddine karar verilmesi isabetli olmamış kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.