Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/16309 K.2015/13475

Davacı T.. A.. vekili Avukat S.. Ö.. tarafından, davalı İ.. M.. aleyhine 03/10/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeni ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava,haksız fiil nedenine dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş , hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, tazminatın hasar tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsili isteminde bulunmuştur. Mahkeme, tazminatın yasal faizi ile birlikte tahsiline karar vermiştir.

3095 sayılı Yasa’nın 2/3. maddesi uyarınca gerçek veya tüzel kişi tacirler arasında haksız eylem dâhil her türlü nedenden kaynaklanan alacaklarda istek halinde T.. B.. kısa vadeli kredilere uyguladığı avans oranında temerrüt faizine hükmedilmesi zorunludur.

Davanın niteliği, dosyanın içeriği, tarafların sıfatı ve yukarıda açıklanan hukuksal olgu dikkate alındığında haksız fiilin meydana geldiği tarihten itibaren avans oranında faize hükmedilmesi gerekirken, yasal faize hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki; belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden H.. Y.. 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.