Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/16318 K.2015/11760

Davacı B. O. Mermer Pazarlama San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat Kemal tarafından, davalı A.. T.. aleyhine 21/10/2010 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 03/07/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 20/10/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı asil A..

T.. ve vekili Avukat Cihan ile karşı taraftan davacı şirket vekili Avukat Kemal geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin mermer işletme sahasında bulunan 12 kalem araç ve gerecin müvekkil şirketin izni ve haberi olmaksızın Kasım 2008 tarihinde davalı tarafından araçlara yüklenerek işletmeden başka yerlere (mermer işletmelerine) götürülerek buralarda kiraya verildiğini, müvekkilinin uzun süre araç ve gereçlerin izini sürdüğünü, araçların en son Kayseri ili D. ilçesi, S. Köyü sınırları içerisinde bulunan S. Madencilik ve Doğal Taş San. ve Paz. A.Ş. firmasına ait mermer ocağında bulunduğunu ve burada mermer çıkarma işlerinde kullanıldığının tespit edildiğini, davalının haksız eylemi ve bu eylemi sonucu sebepsiz olarak zenginleşmesi nedeniyle müvekkili şirketin maddi zarara uğradığını belirterek oluşan zararın davalıdan tazminini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin müvekkilinin ablası Hülya ait olan mermer sahasını 2006 yılının Ağustos ayı gibi rödevans sözleşmesi ile kiraladığını, müvekkilinin de davacı şirkette sorumlu müdür olarak çalıştığını, davacı şirketin hiçbir gerekçe göstermeden mermer ocağındaki çalışmasını durdurduğunu, müvekkilinin 2008 yılından beri dava konusu iş makinalarını kullanması gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacı şirket yetkilisi Bertan Berkpınar'ın davacı şirketin borçları nedeniyle iş makinalarına haciz konulmaması için müvekkilinden bu makinaların güvenli bir yere kaldırılmasını istediğini,

28 Temmuz 2010 tarihinde arızalı ve çalışmaz durumda olan üç adet iş makinasının davacı şirkete ait sevk irsaliyesiyle Develi ilçesinin Saraycık köyüne getirildiğini, müvekkilinin malzemeleri habersiz olarak götürmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının herhangi bir hukuki nedene dayanmaksızın davacının izni olmadan aldığı 3 adet iş makinasının Kasım 2008 ila 28/09/2010 tarihleri arası kira bedellerini davacıya iade yükümlülüğü olduğu belirtilerek alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya arasındaki belgelerden, davacı şirket yetkilisi tarafından 28/09/2010 tarihinde Develi Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan şikayet üzerine aynı tarihte kolluk tarafından dava dışı Stoneks Firmasının maden ocağına gidilerek yapılan aramada davacı şirkete ait 1 adet Volvo marka 2001 model Ekskavatör, 1 adet Volvo marka 2001 model Ataşmanlı kepçe ve 1 adet ayyıldız tel kesme makinasının bulunduğu, orada bulunan davalı tarafından teslim tesellüm tutanağı ile şirket yetkilisine teslim edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece sadece tanık beyanlarına dayanılarak 3 adet iş makinesinin kasım 2008 tarihinde davalı tarafından alındığı kabul edilerek kasım 2008-28/09/2010 tarihleri arasındaki kira bedeline hükmedilmiş ise de önemli bir kıymete haiz iş makinalarının iş yerinden götürüldüğünü öğrenen davacının 2 yıla yakın süre beklemesi ve o tarihte kolluk kuvvetlerine başvuru yapmaması hayatın olağan akışına uygun değildir.

Dava konusu makinaların 22/07/2010 tarihinde davacının işyerinden alındığı davalının da kabulündedir. Bu kapsamda 22/07/2010 ile 28/09/2010 tarihleri arasındaki kira bedeline hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde kasım 2008-28/09/2010 tarihleri arasındaki kira bedeline hükmedilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.