Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/16474 K.2015/288

Davacı M.. B.. vekili Avukat Cemile tarafından, davalı Ö.. M.. aleyhine 17/08/2009 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın araştırmaya yönelik olarak bozulmasından sonra yeniden davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı özel eğitim kurumunun 5580 sayılı Yasa'nın 13/3 maddesi uyarınca okutulan öğrencilerin %3'ünden ücret almaması gerektiği halde tüm öğrencilerin okutulması ücretinin kendisinden tahsil edilmiş olmasının doğru olmadığını bildirerek ödenen ücretin %3'üne isabet eden tutarının davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, tüm öğrencilerin eğitim ücretinin devlet tarafından karşılanacağına yönelik yasa hükmü nedeni ile açılan davanın yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 3797 sayılı Yasa'nın ek 3. maddesi uyarınca özel eğitim kurumlarında eğitim gören tüm öğrencilerin ücretlerinin devlet tarafından karşılanacağı hükmü karşısında 5580 sayılı Yasa'nın 13/3 maddesinde yer alan %3 ücretsiz öğrenci okutma koşulunun anlamını yitirdiği, ücretsiz okumak üzere davalı kuruma yapılan bir başvuru bulunmadığı gerekçesi ile istem reddedilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgeler görüşüne başvurulan bilirkişi raporu uyarınca davalı kurumun 5580 sayılı Yasa'ya tabi bir özel eğitim kurumu olduğu kuşkusuzdur. 5580 sayılı Yasa'nın 13/3. maddesine göre “Kurumlar, öğrenim gören öğrenci sayısının yüzde üçünden az olmamak üzere ücretsiz öğrenci okutmakla yükümlüdür. Bakanlıkça bu oran yüzde ona kadar artırılabilir.”

3797 sayılı M.. B.. Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanunu'nun ek 3. Maddesinde 5793 sayılı Yasa'nın 25. maddesi ile 24/07/2008 tarihinde yapılan değişiklik ile “...5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında açılan özel eğitim okulları ile özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde verilen destek eğitimini almaları uygun görülen; görme, işitme, dil-konuşma, spastik, zihinsel, ortopedik veya ruhsal özürlü bireylerin;

eğitim giderlerinin her yıl Maliye Bakanlığı'nca belirlenen tutarı, Millî Eğitim Bakanlığı bütçesine bu amaçla konulan ödenekten karşılanır...” hükmü getirilmiş ise de dava konusu talebin yasanın yürürlük tarihinin öncesi olan Haziran 2006 – Nisan 2007 tarihlerine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Temyiz incelemesi dairemizce yapılan bir başka dava dosyasında Danıştay 8. Dairesinin 2011/2552 esas sayılı kararı ile “...%3 ücretsiz öğrenci okutma şartında başvuru aranmayacağı ve okutulan öğrencilerden %3 ünün tüm eğitim giderlerinin merkez tarafından karşılanması gerektiğine...” hükmettiği de bilinmektedir.

Şu durumda, dava konusu talebin kapsadığı tarihler arası için okutulan öğrencilerin %3'ünün eğitim giderleri hesaplatılarak zarar kapsamı belirlenip hüküm altına alınması gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.