Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/17235 K.2015/2994

Davacı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili Avukat Yaşar tarafından, davalı O.. İ.. aleyhine 04/05/2012 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 04/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın zamanaşımı yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, 2022 sayılı Kanun kapsamında kendisine aylık bağlanan davalının, yapılan araştırma neticesinde koşulları taşımadığı tespit edildiğinden yersiz ödenen alacağın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı süresinde zamanaşımı def’inde bulunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yersiz ödeme yapıldığının anlaşılması üzerine 01/06/2008 tarihinden itibaren aylığın kesildiği ve aylık kesme tarihi üzerinden bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle istem zamanaşımı yönünden reddedilmiştir.

Dava haksız eylem nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkin bulunduğuna göre haksız eylem tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK 60/1 maddesi uyarınca zamanaşımı süresi fiil ve failin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıl, her halükarda on yıldır. Davacı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı, kamu kurumu olup kamu kurumunda zamanaşımı süresi, o kurumun dava açmaya emir vermeye yetkili makamının zararın varlığını ve zarar vereni öğrendiği tarihten, yani yetkili makamın olur tarihinden başlar.

Sosyal Güvenlik Kurumu'nun yersiz ödemenin iadesine ilişkin istemi, Merzifon Kaymakamlığı'nca Şubat 2012 tarihinde davacıya bildirildiğine ve dava 04/05/2012 tarihinde açıldığına göre alacağın zamanaşımına uğradığından bahsedilemez. Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, davanın zamanaşımından reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.