Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/2427 K.2014/3742

Davacı Y.. E.. vekili Avukat B.. S.. tarafından, davalı S.. B.. aleyhine 29/03/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının eski eşi olduğunu, attığı mesajlarda kişilik haklarını ihlal ettiğini belirterek, manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı, hakaret ve şantaj içeren bir beyanının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalının dava konusu mesajlar nedeniyle Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nce hakaret ve şantaj suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı anlaşılmıştır. Hükmün açılanmasının geri bırakılmasına dair ceza mahkemesi kararı hukuk hakimini bağlamaz.

Tarafların eski eş oldukları, aralarında bir kısım davalar bulunduğu ve davalının bu davalardan kaynaklı alacaklarını tahsil etmeye çalıştığı, davacının şimdiki eşinin davalının eski arkadaşı olduğu ve boşanma aşamasında taraflar arasında arabuluculuk yaptığı anlaşılmıştır.

Taraflar arasında yaşanan bu olayları davalının attığı mesajlarla dile getirerek eleştirdiği, sitemlerini bildirdiği, kişilik haklarına saldırı bulunmadığı gözetilerek davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.