KÜNYE
4. Hukuk Dairesi 2014/2808 E., 2014/4780 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 14/05/2013 gün ve 2012/11732-2013/8802 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacılar vekili ile davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları reddedilmelidir.
2- Davacıların diğer karar düzeltme itirazına gelince;
Dava, birden çok kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasına dayalı maddi ve manevi istemlerine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 14/05/2013 gün 2012/11732 Esas - 2013/8802 Karar sayılı ilamı ile; meydana gelen kazada davacıların desteklerinin bulunduğu araç sürücüsünün de kusurlu olmasına rağmen mahkemece, maddi tazminatlardan kusur indirimi yapılmamış olmasının, davacıların davalıların kusuru oranında tazminat talebinde bulunmamış olmaları ve istenip hükmedilen miktarlar da gözetildiğinde hükmün bu nedenle bozulmasını gerektirmediği belirtilmek suretiyle kararın onanmasına karar verilmiştir.
Ancak maddi hata soınucu, kararda ''...davalının kusuru oranında istekte bulunulması karşısında...'' ifadesine yer verilmiştir. Bu nedenle. Dairemizin yukarıda belirtilen ilamında yer alan ''bulunulması'' sözcüğünün ''bulunulmaması'' olarak değiştirilerek bu maddi hatanın bu şekilde düzeltilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2014/2808, K. 2014/4780, 20 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama