Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/3145 K.2014/4503

Davacı M.. H.. vekili Avukat D.. G.. tarafından, davalı M.. F.. aleyhine 15/11/2012 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 24/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, özel kanuna dayalı alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, 2022 sayılı kanun kapsamında kendisine aylık bağlanan davalının, yapılan araştırma neticesinde koşulları taşımadığı tespit edildiğinden yersiz ödenen alacağın davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 12/07/2013 tarih ve 6495 sayılı kanunun 73. maddesi ile 2022 sayılı yasaya eklenen Geçici 3. maddesi gereğince, dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 331. maddesinin ilk fıkrasında; "Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder." düzenlemesi mevcuttur.

Şu durumda, uyuşmazlığın dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği konusuz kalması nedeniyle; mahkemece, yargılama giderleri ve dolayısıyla vekalet ücreti konusunda davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumunu değerlendirerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.