Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2014/3436 K.2015/363

Davacı G.. Y.. vekili Avukat Bayram tarafından, davalı V.. H.. aleyhine 26/04/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız el koymadan kaynaklanan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kendisine ait çekici aracına, kaçak akaryakıt taşıdığı gerekçesi ile Bitlis ili Ahlat ilçesinde 22/09/2004 tarihinde el konulduğunu, Ahlat Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/409 Esas, 2009/241 Karar sayılı ilamı ile aracın iadesine karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, davalı tarafından bu sürede aracın parkta çürümeye bırakıldığını, araçta maddi zarar oluştuğunu, 2004 yılından itibaren aracın çalıştırılamamasından doğan kazanç kaybı olduğunu iddia ederek, uğranılan zararın davalıdan tazminini talep etmiştir.

Davalı, dava konusu araca el konulmasında idarenin bir ihmalinin bulunmadığını beyanla, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ceza mahkemesi kararında el konulmaya neden olan fiilin işlendiğinin sabit olduğu, ayrıca ceza yargılamasının başlangıç aşamalarında aracın teminat karşılığı iadesine karar verildiği halde davacının kendi ihtiyarı ile aracı almadığı, bu nedenle de davalı idareye atfedilecek bir kusur ve ihmal bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından. Ahlat Asliye Ceza Mahkemesi 2008/409 Esas, 2009/241 sayılı dosyasında; sanık-davacının kaçakçılık suçunu işlediği mahkemece sabit görülmekle eylemine uyan yasa maddesi gereği davaya konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin üç katı olan 782,25 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, kaçak olduğu anlaşılan motorinin müsaderesine ve ... plaka sayılı tır çekicisinin iadesine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Ceza dosyasında her ne kadar davacının adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmişse de sonuç olarak; davaya konu araç hakkında kaçakçılıkla mücadele kanunu kapsamında müsaderesi için gerekli koşulları taşımadığı gerekçesiyle iade kararı verilmiştir. Bu süreçte araç gereği gibi muhafaza edilmediği için de araçta çürüme ve maddi hasar meydana gelmiştir.

Şu halde; aracı gereği gibi muhafaza etmeyerek araçta maddi hasar oluşmasına sebep olan davalı idarenin kusurlu olduğu açıktır. Araçta meydana gelen hasarın hesaplanması için uzman bilirkişiden rapor alınmalıdır. Ayrıca, ceza dosyası içeriği de dikkate alındığında, zararın oluşması ve artmasında davacının müterafik (bölüşük) kusuru vardır. Bu durumda, hükmedilecek tazminat miktarından BK. 44 maddesi gereğince uygun miktarda indirim yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, özellikle Borçlar Kanunu'nun 44/1 maddesine göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 19/01/2015